آويشن گياه چندساله ى مديترانه اى، كم رشد با ساقه هاى چوبى، برگهاى كوچک بيضى شكل وسبزرنگ با گل هاى سفيد و بنفش ياسى است كه در خوشه هاى كوچک قرار دارند. اين گياه از خانواده ى نعناع "Lamiaceae" است. آويشن بسيار معطر است با رايحه اى از ميخک ونعناع، كه در آشپزى كاربرد دارد.
ساقه هاى آويشن را مى توان قبل از شروع گل دهى بريد و ساقه هاى بريده شده را در دسته هاى كوچک دريک مكان تاريک، گرم و با تهويه خوب آويزان كرد تا خشک شوند. پس از خشک شدن مى توان برگها را از ساقه جدا كرده ودر ظروف درب بسته نگهدارى نمود. آويشن يک منبع غنى از ويتامين C و همچنين منبع خوبى از ويتامين هاى A و K و سرشار از آنتى اكسيدان هاى بلى فنول است.
آويشن به صورت تازه يا خشک استفاده مى شود و به طور گسترده اى در سوپها، خورشتها، غذاهاى دريايى، غذاهاى گوشتى، پاستا، لوبيا، گوجه فرنگى وغذاهايى كه بامرغ تهيه مى شوند، كاربرد دارد. در پختهاى طولانى و كند، طعم و عطر آن تحت تأثير قرار نمى گيرد. سبزيجات و غذاهاى دريايى طعم ملايمى دارند ومعمولاً زياد پخته نمى شوند. آويشن طعم اين غذاها را افزايش مى دهد، بدون اينكه طعمش بر طعم غذا غلبه كند.
درمورد سوپها، آويشن خشک بايد در پايان پخت به سوپها اضافه شده و بلا فاصله سوپ از روى حرارت برداشته شود. اين سوپ عطر بسيار خوبى خواهد داشت. در غذاهايى كه بامرغ تهيه مى شوند، افزودن آويشن خشک، به درست پختن مرغ كمک مى كند و عطر و طعم خوبى به آن مى بخشد. استفاده از برگهاى آويشن در سالاد سبزيجات هم بسيار عالى است.
اكثر سبزيجات درصورت پخت بيش ازحد، بژمرده مى شوند و آويشن نيز از اين قاعده مستثنى نيست. بنابراين بايد آويشن رانيز در آخر پخت به غذا اضافه كرد. اين كار به حفظ طعم و عطر آويشن كمک مى كند.
در ادامه یک توضیح کامل و دقیق درباره گیاه آویشن همراه با خواص دارویی، کاربردها، موارد منع مصرف و تداخلات دارویی ارائه شده است.
معرفی گیاه آویشن
آویشن (Thyme) گیاهی معطر از خانواده نعناییان است که بهدلیل خاصیت ضدباکتری، ضدویروس، ضدالتهاب و بهبود تنفس یکی از مهمترین گیاهان دارویی جهان محسوب میشود. ماده فعال اصلی آن تیمول است که اثر درمانی قوی دارد.
خواص دارویی آویشن
۱. بهبود مشکلات تنفسی
- مؤثر در درمان سرفه
- بازکننده مجاری تنفسی
- کمک به درمان برونشیت و سینوزیت
۲. ضدعفونیکننده قوی
- ضد باکتری، ضدقارچ و ضدویروس
- مناسب برای رفع عفونتهای خفیف دهان و گلو
۳. تقویت سیستم ایمنی
- سرشار از آنتیاکسیدانها
- کاهش روند التهاب در بدن
۴. بهبود گوارش
- رفع نفخ، دلدرد و سوءهاضمه
- درمان انگلهای رودهای
۵. کاهش درد و التهاب
- کمک به کاهش درد قاعدگی
- تسکین دردهای عضلانی و مفصلی
۶. بهبود سلامت پوست و مو
- کمک به درمان جوش
- کاهش قارچ و شوره سر
موارد مصرف آویشن
• دمنوش آویشن: تقویت تنفس، هضم و آرامبخشی
• بخور آویشن: باز کردن سینوسها، ضدعفونی هوا
• روغن آویشن: ضدعفونیکننده، تسکین درد
• شربت آویشن: مؤثر بر سرفه و گلو درد
• ادویه غذایی: طعمدهنده و تقویتکننده هضم
• دهانشویه طبیعی: کاهش بوی بد دهان و باکتریها
منع مصرف آویشن
افراد زیر باید احتیاط کنند:
- زنان باردار و شیرده (احتمال تحریک رحم در مصرف زیاد)
- افراد با فشار خون بالا (روغن غلیظ تحریککننده است)
- افراد مستعد خونریزی
- حساسیت به گیاهان نعناییان
- مشکلات تیروئید (مصرف زیاد ممکن است تأثیر بگذارد)
تداخلات دارویی آویشن
مصرف زیاد آویشن یا روغن آن میتواند با این داروها تداخل داشته باشد:
- رقیقکنندههای خون (وارفارین، کلوپیدوگرل)
- داروهای تیروئید
- داروهای ضدانعقاد
- داروهای فشار خون
- داروهای ضدالتهاب یا مسکنها
